Bu alana reklam verebilirsiniz

Hayat

Senden öğrendim ben hayat yalnızlığı, çaresizliği. Arsız dalgalarda sürüklenmeyi, savrulup durmayı.  Yandım ki cehennem ateşini kıskandırırcasına. Dağıldım her seferinde, kabından taşmış su misali. Sen öğrettin bana yalnızlığı hayat gel de bul çaresini şimdi. Üşüyorum artık, korkuyorum. Sonuma geldim hayat. Artık işitmeyeceksin her gece şikayetlerimi, benden kurtuluyorsun hayat gözün aydın. Öğrettiğin yalnızlık üzerine gidiyorum. Bir kendim bir ben birde ne yaparsam yapayım asla beni terk edip gitmeyen, vakurca ardımda duran yalnızlığımla gidiyorum. Bittim artık; gözümde fer, elimde ferman, dizimde derman kalmadı. Beni benden aldın hayat gözün aydın. Umudumu, hevesimi hayalimi, kendimi kaybettim sende ben hayat, beni sende ararken delicesine… Eğer sana beddua edebilseydim seninde benim gibi yalnız kalmanı isterdim hayat. Benim kadar yalnız kalmanı ve en az benim kadar yanmanı. Artık içimde tek duam var hayat; mutlu olmak için yitiğimin mutluluğunu görmek. Söz sende hayat, elveda….

Yunus Karaca tarafından yazılmış Hayat makalesini sitemiz aracılığıyla görüntülemektesiniz.

Yazar: Yunus Karaca (13 Makale)

Etiketler : Yunus Karaca makaleleri, Hayat makalesi, En iyi Yunus Karaca makaleleri, Hayat makalesini oku
Bu alana reklam verebilirsiniz








İçeriğe Yorum Yazmak İçin Kayıt Olmanız Yada Giriş Yapmanız Gerekmektedir.

Bu içeriğe 0 tane yorum yapılmıştır.

Bu alana reklam verebilirsiniz

Şiirlerin telif hakkı şairlerinin ve yasal temsilcilerinindir.

Şiir Atölyesi 2011|2018 © Her Hakkı Saklıdır.

Programlama: ByAkman

İletişim : info@siiratolyesi.com